W samym sercu sytuacji, prognozy życiowe Jacques’a Caudy niebezpiecznie się wahają. W chwili, w której liczy się każda sekunda, trwa piekielne odliczanie.
Jacques Cauda, notoryczny i prowokacyjny autor, proponuje nam nowe dzieło pt Zastosowano istotne rokowanie. Tym razem pisarz zanurza nas w wir obrazów i fantazji. Ale co tak naprawdę kryje się za tym intrygującym zwrotem?
Fascynujący duet: Léa Doucey i Paul-Mario
Cauda rozpoczyna swoją powieść fascynującą intrygą pomiędzy Léą Doucey, pisarką graną przez aktorkę Léę Seydoux, a Paulem-Mario, młodym malarzem odpowiedzialnym za ilustrowanie jej dzieł. Wymiany między tymi postaciami, zakotwiczone między Korsyką a Paryżem 2028 r., przybierają „organiczny” obrót, w którym fikcja wykracza poza tradycyjne ramy, by objąć nieokiełznaną rzeczywistość. Widoczna obecność Caudy w tych elektronicznych wiadomościach wzmacnia ten labiryntowy wymiar.
Powrót do roku 1999: rozczarowana postać kobieca
W drugiej części swojej twórczości, rozgrywającej się w 1999 roku, Cauda przywołuje postać kobiecą związaną z kampanią wyborczą Jean-Pierre’a Chevènementa. Ta historia mocno kontrastuje ze zmysłowością i marzeniami ucieleśnionymi przez Léę Doucey. To nieoczekiwane zestawienie podkreśla zdolność Caudy do żonglowania tymczasowością i tematami.
Sztuka fragmentaryczności
Cauda, wierny swojemu credo „ nieskończony », buduje swoją powieść z kolaży cytatów, dygresji i onirycznych wizji. Nie waha się flirtować pornografia aby wzmocnić powiązania, nawet wirtualne, między postaciami. Ta narracyjna mozaika przypomina instynktowny wpływ dzieł Paula Loque’a, alias Pollocka.
Obrazowość w sercu pisania
W Cauda pismo nabiera ogromnego wymiaru obrazowego, gdzie kolory aneksują tekst od pierwszych linijek: turkusowy błękit, biały i pituite zielony. Za każdym słowem, każdą metaforą czujemy oko malarza, zakotwiczające czytelnika w osobliwym chromatycznym tańcu.
- Zieleń przysadki: wszechobecny kolor, metafora żółci i niespokojnych snów.
- Serce bije: czasami symbolizuje udrękę, czasem pasję.
- Ubrani w grekę: tajemnicza aluzja dodająca tajemniczej głębi.
Znaczenie stylu
Dla Jacques’a Caudy pisanie jest równoznaczne z budowaniem kontrastów i podkreślaniem pewnej wewnętrzności. Nie tyle chce opowiedzieć historię, ile przekazać na kartkę gwałtowne emocje. Poprzez słowa przekracza granicę pomiędzy rzeczywistością a fikcją, odsłaniając intensywne, czasem niepokojące światło.
Dzieło do odkrycia
Zastosowano istotne rokowanie Nie jest to lektura łatwa, ale jest to literacka przygoda warta wysiłku. Wgłębiając się w cytaty i dygresje, czytelnik może wniknąć w zakamarki ciała i umysłu autora. Jak doskonale mówi Gérard Thalmann: „Obraz jest polem bitwy malarza-wojownika, erotycznego, absolutnego, prawdziwego, wyobraźni… fallicznego, waginalnie-analnego. Obraz jest prawdziwy. »
Krótko mówiąc, zanurzony w świecie gwałtownych kontrastów i transcendentnego światła, czytelnik jest zaproszony do odkrywania dzieła pod czujnym okiem Jacques’a Caudy, niczym artysta w ciągłym poszukiwaniu prawdy.
