La Roche-sur-Yon obchodzi 17. edycję swojego festiwalu międzynarodowego, od 12 do 18 października 2026

Od 12 do 18 października 2026, La Roche-sur-Yon będzie gościć siedemnasty festiwal międzynarodowy filmowy. Program obiecuje podróż między kinematografiami świata, nowymi dziełami i spotkaniami z artystami. Dziewięć filmów fabularnych będzie konkurować w ramach konkursu międzynarodowego, podczas gdy dwa punkty specjalne wyróżnią reżyserki. Pozostając wiernym swojemu zamiłowaniu do odkryć, festiwal również nada ważne miejsce nowym talentom i wymianie z publicznością.

Edytcja skierowana ku kinematografia świata

Festiwal zaprezentuje program o wielu horyzontach, od filmów brytyjskich i japońskich po dzieła z Chin, Polski, Niemiec, Bułgarii, Kazachstanu oraz Stanów Zjednoczonych. Ta różnorodność ukaże wrażliwości, opowieści i różnorodne formy kinematograficzne. Kontynent afrykański również zostanie uwydatniony dzięki retrospektywie poświęconej reżyserowi Abderrahmane Sissako, znanemu między innymi z Timbuktu i Bamako. Ta przestrzeń przyznana często mniej widocznym dziełom w zwykłych kręgach przedłuża ducha ciekawości, który towarzyszy spotkaniom w Yonie.

Rozszerzony konkurs międzynarodowy

Konkurs międzynarodowy zgromadzi dziewięć filmów, w porównaniu do siedmiu w poprzedniej edycji, co zaoferuje szczególnie gęsty przegląd. Wśród ogłoszonych tytułów znajduje się Jupiter, Alexandre’a Smia, który wyobraża kryzys polityczny na skraju wojny nuklearnej. Denis Ménochet wciela się w rolę prezydenta Republiki, który staje w obliczu groźby konfliktu z Rosją. Film wpisuje się w rejestr dystopijny i stawia w centrum narracji decyzje podejmowane w pośpiechu. Temat ten współbrzmi z współczesnymi obawami, nie rezygnując z różnorodności gatunków w programie.

Inna propozycja, Radio Bonheur Valéry’ego Rosiera, przybierze postać delikatniejszej komedii społecznej. Corine Masiero i Philippe Rebbot dzielą w niej ekran, dwóch aktorów cenionych za swoją ciepłą obecność. Ich przybycie zapowiedziano jako jedno z głównych wydarzeń tej edycji, dając publiczności możliwość przedłużenia odkrycia filmu poprzez spotkanie. W programie znajdzie się również Wild Horse Nine, autorstwa Martina McDonagha. Sam Rockwell, John Malkovich i Steve Buscemi grają tam agentów FBI wysłanych do Chile, tuż przed zamachem stanu Pinocheta. Ta narracja osadzona w kluczowym momencie historycznym łączy zatem polityczną intrygę z kinematografiami autorskimi.

Odkrywanie nowych głosów i spotkania z artystami

Sekcje Nowe fale i Perspektywy będą poświęcone odkrywaniu wschodzących talentów i unikalnych podejść. Zachęcają do eksploracji mniej oczekiwanych dzieł, śledzenia pojawiania się nowych spojrzeń oraz wychwytywania form, które odnawiają język kina. W tym duchu festiwal nie ogranicza się do projekcji filmów: bliskość ze spektatorami stanowi istotny element tożsamości festiwalu. Spodziewamy się kilku reżyserów i osobistości zaproszonych do wymiany doświadczeń dotyczących ich ścieżek i twórczości. Nicolas Pariser, Emmanuel Marre i Jean-Pierre Jeunet to tylko niektórzy z zaproszonych gości.

Obecność artystów pozwala wprowadzić każdy film w kontekst jego powstawania, ale także usłyszeć intencje, które go kształtowały. Dyskusje z publicznością mogą wyłonić nieoczekiwane interpretacje i przedłużyć doświadczenie długo po seansie. Ta uwaga poświęcona wymianie przyczynia się do tego, że festiwal staje się żywym wydarzeniem, gdzie odkrycia rodzą się również w sali i w spotkaniach. Poprzednie edycje już oferowały ścieżki reżyserów oraz rozmowy na temat sztuki filmowej, co potwierdza ten wywiad z Charlotte Serrand z okazji piętnastej edycji. Szesnasta edycja również zwróciła uwagę na różnorodność swojego programu, przedstawionego w tym powrocie na Festiwal międzynarodowy w La Roche-sur-Yon w 2025.

Festiwale filmowe oferują różne drogi do dzieł, które czasami trudno spotkać gdzie indziej. W Paryżu niektóre retrospektywy zapraszają do ponownego odkrywania filmografii i ruchów, jak opowiada ten przegląd retrospektyw LEFFEST. Inne wydarzenia stawiają na odkrywanie niespodziewanych form, jak w tym powrocie na L’Étrange Festival. W Locarno również selekcja ujawnia nowe propozycje, w tym kilka dzieł zaprezentowanych w tym przeglądzie Festiwalu w Locarno 2026. Te krzyżowe spojrzenia podkreślają bogactwo doświadczeń kinematograficznych i znaczenie poruszania się między ich programami.

Kobiety w centrum programu

Miejsce kobiet przewija się przez całą selekcję, gdzie reżyserki i reżyserzy będą reprezentowani na równi. Dwa punkty specjalne szczególnie podkreślą ten zaangażowanie, proponując odkrycie dzieł Marii Silvii Esteve, artystki i reżyserki argentyńskiej oraz Barbary Kopple, montażystki, producentki i reżyserki amerykańskiej. Te ścieżki otwierają komplementarne perspektywy na tworzenie dokumentalne i kinematograficzne. Ich filmy będą towarzyszone czasem dialogu z publicznością, w duchu współdzielenia, a nie tylko przedstawienia. Będzie to zatem okazja, aby poruszyć wybory artystyczne, metody pracy i tematy, które przenikają ich dzieła. To uwydatnienie przypomina, że program może także przyczynić się do uczynienia widocznymi różne ścieżki i głosy.

Selekcja ponadto manifestuje wyraźne zainteresowanie premierami, zarówno krajowymi, jak i międzynarodowymi. Te seanse pozwalają odkryć filmy przed ich szerszym obiegiem i nadają festiwalowi charakter witryny dla unikalnych dzieł. Widzowie będą mogli skonsultować szczegółowe ogłoszenia na stronie festiwalu, aby przygotować swój przebieg wśród projekcji i spotkań. Różnorodność propozycji powinna sprzyjać bardzo różnym trasom, w zależności od tego, czy preferuje się kino autorskie, narracje polityczne, odkrycia czy retrospektywy. Pełny program wskaże godziny i inne praktyczne informacje w miarę ich publikacji.